این شورِ بیپایان و سیلِ اشکِ سوگواران، حماسهای ماندگار از عشق و ارادت است که در تقویمِ غیرتِ مردمانِ شمال، تا همیشه جاودان خواهد ماند.
«شب هشتم است و گیلان، بیدارتر از همیشه، اینجا، جایی که باران با خاک گره میخورد، حالا صدای قدمهایی شنیده میشود که سکوت شب را شکسته است.
نگاه کن به این سنگفرشهای خیس… اینها فقط شاهدان باران نیستند؛ اینها امشب زیر پای مردمی میلرزند که خستگی نمیشناسند، گویی نبض زمین در میدان شهدای ذهاب رشت میتپد.
شب هشتم، شبِ ماندن است؛ شبِ ایستادن در تلاقی مه و فریاد، گیلان امشب، تصویری است از ارادهای که نه سرد میشود و نه از پا میافتد.»
وارد هشتمین شب میشویم، خیابانهای اصلی شهرهای گیلان، امشب هم میزبان جمعیتی است که به صحنه آمدهاند، علیرغم تمام محدودیتها، حضور میدانی در شب هشتم نشاندهنده تداوم جریانی است که حالا به قراری عاشقانه بدل گشته است.
تجمعات پراکنده اما مستمر که از مسیرهای مختلف همچون رودی به دریای خروشان مردم میرسد در گیلان، شب هشتم صرفاً یک عدد نیست؛ حکایت استقامتی است که در لابلای کوچههای خیس و خیابانهای شلوغ، روایتگرِ فصلی تازه از حضور مردم است، صدایی که از دلِ گیلان برمیخیزد، حالا طنینی فراتر از جغرافیای شمال دارد و در تاریخ طنینانداز میشود.
باران بود ولی دلهای مردم بارانیتر از آن بود که آسمان فکرش را کند و دلداران ولایت در فراق امام شهیدشان، فریاد الغوث و بک یاالله را زیر آسمان خدای رحمت سردادند.
Wednesday, 27 May , 2026