پزشکان جهادی با استقرار در مدرسه روستای چپرپرد خشکبیجار، عدالت در سلامت را معنا و بیش از ۴۰۰ نفر از اهالی این روستا و روستاهای اطراف، خدمات رایگان دندانپزشکی، چشم‌پزشکی، پزشک عمومی، زنان، روانشناسی و دارو دریافت کردند.

صفیر گیلان؛ صبح جمعه، مدرسه قدیمی روستای چپرپرد خشکبیجار حال‌وهوای دیگری داشت. کلاس‌ها تبدیل به مطب شده بود. یک کلاس، یونیت دندانپزشکی سیار. کلاس دیگر، اتاق معاینه چشم. راهرو مدرسه هم تبدیل به داروخانه شده بود با قفسه‌هایی پر از داروی رایگان.تیم جهادی «ولایت وصال عشق» از بنیاد علوی، به همراه جمعی از پزشکان داوطلب، پای کار آمده بودند. دانشگاه علوم پزشکی گیلان و آموزش و پرورش استان هم همکاری کردند تا این دو روز، هیچ بیماری از نوبت جا نماند.

استقبال فراتر از تصور بود. مادرانی که ماه‌ها بود دندان درد بچه‌هایشان را به تعویق انداخته بودند، پشت در مطب دندانپزشکی نشستند. تعدادی از آنها می‌گفتند: «هزینه کشیدن یک دندان در مطب شهر، معادل درآمد ۲ روز کارِ مرد خانه است.»خدمات متنوع بود. دندانپزشکی با چندین یونیت سیار، چشم‌پزشکی همراه با اهدای عینک رایگان، متخصص زنان و زایمان، پزشک عمومی و داخلی، روانشناسی و مشاوره کودک و نوجوان، طب سنتی و تزریقات. داروخانه هم داروها را بدون هیچ هزینه‌ای تحویل می‌داد.
یکی از پزشکان عمومی حاضر در تیم گفت: «بیمارهایی می‌بینم که بیماری‌شان ساده است اما چون راه و هزینه ندارند، ماه‌ها با همان درد ساده کنار آمده‌اند. اینجا ارزش کار جهادی مشخص می‌شود.»نقش دکتر مهدی فلاح، نماینده رشت و خمام در مجلس شورای اسلامی که خود از پزشکان خوشنام و از خانواده بزرگ سلامت استان بوده در این اردو قابل توجه است. نقشش در هماهنگی‌های پشت صحنه و تأمین برخی امکانات محدود؛ نقش دفتر وی نیز اعزام را مدیریت کرد و در تأمین داروهای کمتر رایج، پیگیری‌هایی انجام داد.
برای اهالی چپرپرد، مهمتر از نام نماینده، حضور پزشکان و داروی رایگان بود. زنی که برای معاینه پسرش آمده بود، گفت: «برای ما فرق نمی‌کند چه کسی فرستاده. مهم این است که آمده‌اند و کارمان را راه انداخته‌اند؛ خدا خیرشان دهد از جمله دکتر فلاح‌ را.»
این دومین بار بود که چنین اردویی در این روستا برگزار می‌شد. تجربه سال قبل باعث شده بود این بار استقبال بیشتر شود. اهالی روستاهای مجاور هم خبردار شده بودند و خودشان را رسانده بودند.تا پایان روز دوم، بیش از ۴۰۰ نفر ویزیت شدند. پزشکان عمومی روزی نزدیک به ۱۰۰ بیمار را ویزیت کردند. یونیت‌های دندانپزشکی از صبح تا غروب بدون وقفه کار کردند. عینک‌ها بین بیماران نیازمند توزیع شد و داروخانه تا آخرین دارو را هم داد.
یکی از بانوان روستایی موقع خروج گفت: «به جان خودم، اگر ماهی یک بار هم همین یک روز را بیایید، ما دیگر به شهر نمی‌رویم؛ بهداشت اینجا قوی است اما همان یک روز، درمان یک ماه ماست.»حالا اهالی چپرپرد منتظرند ببینند این اردوها به سومین بار هم می‌رسد یا نه. وعده داده شده که ادامه‌دار باشد. آنها می‌گویند: «ما فقط می‌خواهیم بیمار که شدیم، کسی باشد، جایی باشد، بدون اینکه کیسه برنجمان را بفروشیم، درمانمان کند.»
  • منبع خبر : فارس