همه از دیدنی‌های شمال می‌گویند؛ از درختان سر به فلک کشیده و جنگل‌های هیرکانی تا سواحل، تالاب‌ها و شالیزارهای سبز، اما در میان این ظرفیت‌های شناخته‌شده، روستای امامزاده ابراهیم شفت مجموعه‌ای متفاوت از طبیعت، معنویت، معماری بومی، بازار محلی و زندگی شبانه را در خود جای داده است.

آغاز سفر از میان شالیزارها و رودخانه‌ها

صدای خروس‌ها و پرندگان در سحرگاه روستا، آغاز این سفر بود. پس از دعا و نیایش، دوربین و تجهیزات خبری را در کوله‌پشتی گذاشتم و با چند تکه نان و شکلات به‌عنوان توشه راه، حرکت را آغاز کردم.

حرکت در ساعت‌های ابتدایی صبح از میان روستاها، حس شادابی و زندگی را به انسان منتقل می‌کند؛ حسی که توصیف آن در چند جمله آسان نیست. مسیر از حوالی احمدسرگوراب شفت ادامه یافت و پس از عبور از کانال‌های پرآب منطقه فومنات، به جاده‌ای پرپیچ‌وخم رسید که طبیعت در دو سوی آن خودنمایی می‌کرد.

شیشه خودرو را پایین کشیدم تا عطر برنج، نسیم خنک صبحگاهی و بوی رطوبت جنگل را بهتر احساس کنم. عطر شالیزارهای گیلان در فصل تابستان، خود به‌تنهایی می‌تواند دلیلی برای سفر باشد. این همه نعمت طبیعی و ظرفیت کشاورزی، به مدیریتی نیاز دارد که بتواند محرومیت و توسعه‌نیافتگی را از چهره منطقه کنار بزند و زمینه رونق اقتصادی و توسعه پایدار را فراهم کند.

جاده از میان جنگل، رودخانه‌های خروشان و شالیزارهای پلکانی پنهان‌شده در دامنه کوه عبور می‌کرد. روستاهایی مانند چوبر، مبارک‌آباد، لاسک، کلوان و دورودخان یکی پس از دیگری پشت سر گذاشته شدند، در امتداد مسیر، مسافرانی دیده می‌شدند که سفره صبحانه را کنار رودخانه یا در سفره‌خانه‌های سنتی پهن کرده بودند. این منطقه همه‌چیز برای رونق زندگی بومی دارد؛ جنگل، رودخانه، کشاورزی، دامداری، میوه‌های جنگلی، صنایع‌دستی و ظرفیت پذیرش گردشگر.

بابارکاب؛ ایستگاهی کوچک در مسیر زیارت

در میانه مسیر، آرامگاه «بابارکاب» قرار دارد؛ مکانی مذهبی که در کنار جاده پرپیچ‌وخم واقع شده و بسیاری از مسافران برای زیارت و استراحت کوتاه در آن توقف می‌کنند، براساس روایت‌های محلی، بابارکاب در زمان حیات امامزاده ابراهیم مسئولیت خدمت به ایشان را برعهده داشت و هنگامی که مأموران خلیفه برای به شهادت رساندن امامزاده راهی شفت شدند، او را نیز مسموم کردند.

آرامگاه این خادم سالخورده و وفادار امروز از مکان‌های مورد احترام مردم منطقه است و در فاصله حدود پنج کیلومتری حرم امامزاده ابراهیم قرار دارد. در اطراف این آرامگاه، فروشندگان محلی با عرضه چای و محصولات بومی، زمینه‌ای هرچند محدود برای اشتغال جوانان ایجاد کرده‌اند.

در ساعات نخست صبح، خودروهای متعدد، مینی‌بوس‌ها و حتی خود%