اختصاصی/ صفیر گیلان؛«۱۷ مرداد؛ وقتی صبحِ گیلان با عطر چای و املت آغاز شد، اما نه در اتاق‌های دربسته، بلکه در کنار کسانی که با قلم خود، روایتگرِ زندگی هستند. نشستنِ استاندارد در کنار خبرنگاران، یادآور این نکته بود که مدیریت، یعنی حضور در میان مردم و شنیدن صدای آن‌ها، حتی در میان بخار یک فنجان چای صبحگاهی.

یادداشت/زلیخا صفری؛«صبح زود، زمانی که شهر هنوز در خواب است و آرامشِ نخستین سپیده‌دم بر گیلان سایه انداخته، اتفاقی فراتر از یک پروتکل اداری رخ داد. در روز ۱۷ مرداد، وقتی که چای تازه دمیده و بوی املت، فضای اتاق را پر کرده بود، استاندارد گیلان نه پشت میزهای سنگین، بلکه در کنار خبرنگاران، بر روی صندلی‌های ساده نشست.

این نشست صبحانه‌ای، فراتر از یک وعده غذایی بود؛ چاشنی آن «صبح‌بخیر»های صمیمانه و نگاهی بود که سلسله‌مراتب را کنار زد تا جای خود را به انسانیت و هم‌سویی بدهد. گاهی برای فهمیدن واقعیت‌ها، نباید منتظر جلسات رسمی بود؛ گاهی حقیقت را می‌توان در میان بخار چای و در میان لبخندهای صبحگاهی، در کنار کسانی یافت که چشم به حقیقت دوخته‌اند.»

 فراتر از میزهای رسمی؛ صبحانه مشترک استاندارد و رسانه‌ها در گیلان

امروز «در اقدامی غیرمتعارف و با هدف تقویت تعاملات انسانی، استاندارد گیلان در ساعات اولیه صبح روز ۱۷ مرداد، با حضور در میان خبرنگاران، وعده صبحانه خود را در کنار آن‌ها سپری کرد. این حرکت که با صرف چای و املت همراه بود، فضایی متفاوت از تعاملات معمول میان مسئولان و رسانه‌ها ایجاد کرد.

برخی خبرنگاران  این اقدام را فراتر از یک پروتکل ساده و به معنای تلاش برای “شکستن دیوارهای اداری” و ایجاد گفتگوی مستقیم و صمیمی با رسانه‌ها دانسته‌اند. حضور در کنار خبرنگاران در ساعات نخستین روز، پیامی از هم‌افزایی و آغاز روز با رویکردی انسانی‌تر را به همراه داشت که مورد استقبال و توجه رسانه‌ها قرار گرفت.»

یک صبح‌بخیرِ واقعی، یعنی شروعِ روز با صمیمیت

  • نویسنده : زلیخا صفری راسته کناری